Këto forma të panatyrshme të “reshjeve” i kanë habitur të gjithë.

Peshk. Ka peshk fluturues, dhe pastaj ka dhe peshk që bien. Në zonat bregdetare, moti i stuhishëm mund të krijojë një vorbull uji, një fenomen i ngjashëm me uraganin që në fakt mund të thith jetën detare e pastaj “ta plasë’ në tokë. Është dokumentuar kudo nga Sri Lanka në Australi deri në Meksikë.

Bretkosa. Bretkosat gjithashtu mund të bien viktimë e vërshimeve të ujit. Ka raporte, të lashta dhe moderne, të bretkosave që bien nga qielli. Filozofi grek i lashtë Heraclides Lembus shkroi për raste kur aq shumë bretkosa ranë nga qielli saqë “shtëpitë dhe rrugët ishin plot me to”, dhe në vitin 2005, banorët e Odzaçit, Serbi, panë mijëra bretkosa të vogla që binin nga lart.

Iguanas. Ky fenomen shkencor mund të jetë akoma më i çuditshëm. Në Floridan jugore, cikloni brutal që goditi në dimër të vitit 2018 solli një efekt anësor: një shi me iguana. Temperaturat ranë kaq shumë saqë funksionet trupore të krijesave me gjak të ftohtë u mbyllën tërësisht dhe iu dorëzuan fenomenit natyror.

Topa golfi. Lajmet flisnin për dhjetëra gjëra që binin nga qielli në Punta Gorda, Florida në vitin 1969. Ajo çfarë është edhe më e çuditshme, ishte se në asnjë fushë lokale të golfit nuk mungonin topat. Arsyeja kurrë nuk u konfirmua plotësisht, por shumica e ekspertëve thanë se një shpërthim i ujit në nëntokë nxori lart gjithë topat e golfit që ishin goditur më parë nga lojtarët.

Merimanga. Kjo ndodhi në vitin 2015 në Australi dhe më vonë në Brazil në vitin 2019. Por, ndryshe nga peshqit dhe bretkosat, merimangat nuk u zhvendosën nga shtëpitë e tyre me stuhi të dhunshme. Shirat e merimangës rezultojnë të vijnë nga një proces i quajtur “balona”, ku merimangat prodhojnë filamente për t’u lançuar në ajër. Ato e bëjnë këtë në përpjekje për të shkuar në një vendndodhje të re, dhe është në fakt diçka që ato e bëjnë shpesh.

Qumësht makiatoje. Në vitin 1969, një fabrikë në Karolinën e Jugut që prodhonte qumështin “Cremora”, kishte disa probleme me sistemin e ventilimit. Shpërthimet lejonin që përzierja e pluhurit të dilte në ajër, ku ajo përzihej me shiun në rënie dhe krijoi një rrëmujë totale në Chester të Karolinës së Jugut. Kompania që prodhoi Cremora, Borden, pagoi një gjobë prej 4,000 dollarë për lejimin e daljes së prodhimit të tyre nga fabrika – por jo më shumë se 20 vjet më vonë, 1991!

Shi gjaku? Zamora, një qytet në Spanjën veriperëndimore, në të vërtetë ka përjetuar një shi gjaku, ose, të paktën, lëngu i kuq që ra nga qielli dukej shumë si gjaku. Rezulton se këto “shira të kuq” janë tërësisht të natyrshme. Ngjyrosja e kuqe vjen nga një lloj bimë mikroalgash që prodhon një pigment të kuq kur është në gjendje stresi dhe shkencëtarët besojnë se sporet e saj u bllokuan në retë e shiut.

Mish. Ky “shi i mishit” ishte diçka që sigurisht nuk do të donit ta hanit! Ose, ndoshta po, sepse dy banorë në të vërtetë e kanë provuar pasi papritmas fenomeni filloi të binte në qytetin e tyre të Springs Olympian, Kentucky në 1876. Dy burra raportuan se ajo që kishin shijuar dukej si dele. Megjithëse shkaku nuk u provua asnjëherë, një profesor i kimisë tha se shpjegimi më i mirë ishte se një tufë shpendësh mund tu kishte rënë vakti

Para. Shiu i parave ka ndodhur disa herë gjatë gjithë historisë, disa prej tyre kohët e fundit. Për shembull, në vitin 2015, qindra mijëra dollarë amerikanë të monedhës së Emirateve të Bashkuara Arabe u hodhën mbi Kuwait. Në Serbi, një avion që mbante ar dhe diamante derdhi disa ngarkesa mbi pistën e aeroportit në vitin 2018. Ndonjëherë, si në rastin e Kuvajtit dhe Indianapolit, origjina e parave nuk zbulohet kurrë.